சுதர்சன் சாந்தியப்பன் » death

மூன்றாவது கண்

sudarsun — Mon, 07 Mar 2011 17:05:45 +0000

மூன்றாவது கண் என்றாலே அது ஈசனின் நெற்றிக்கண்தான் என்றும், அது உலகை அழிப்பதற்காகவே திறக்கும் என்றும் கூறுவர். ஆனால் மூன்றாவது கண் என்பது, மூன்றாவது கண்ணோட்டத்தை குறிக்கும். நாம் ஒரு செயலை தானாகச் செய்யும்போதும், மற்றவருடன் சேர்ந்து செய்யும்போதும், நமக்கு தன்னிலை, முன்னிலை தோற்றங்களே நினைவில் இருக்கின்றன. தன்னிலையில் மட்டும் செயல்படுவோர், சுயநலவாதிகள் என இச்சமுதாயம் சொல்லும். முன்னிலையில் மட்டும் செயல்படுவோர், நன்மக்கள், தியாகிகள் என்றும் சான்றோர் என்றும் இச்சமுதாய அமைப்பால் போற்றப்படுவர். ஆனால் சுயமுன்னேற்றம் அடைய விரும்புவோர், ஞானனிலை அடைய விரும்புவோர் தன்னிலை, முன்னிலையில் இல்லாமல் படர்க்கையில் பகுத்திறிவார்.

ஒரு உதாரணம் எடுத்துக்கொள்வோம். இரண்டு பேர் தங்களுக்குள் உள்ள மாற்றுகருத்தை தர்க்கம் செய்கிறார் என்று கொள்வோம். அவர்கள், தத்தம் நிலைபாட்டில் இருந்து நகரப்போவதில்லை, அவர்களுக்கும் ஒரு ஒப்பந்தம் வரப்போவதுமில்லை. அதையும்தாண்டி ஒரு தீர்வுக்கு என்ன செய்வார்கள்? ஏதாவது ஒரு பொதுவான, நம்பிக்கைக்குறிய ஒருவரின் உதவியை நாடுவார்கள். அவரால் மட்டும் எப்பது ஒரு தீர்வை கொடுக்கமுடிகிறது? அவர், இந்த இருவரின் நிலையிலிருந்தும் விலகி, மூன்றாவது பார்வையில் தீர்வைத்தேடுகிறார்.

நாமே அந்த இருவரில் ஒருவராக இருந்தால் என்ன செய்திருப்போம்? அவ்விருவர் என்ன செய்தாரோ அதேதான். ஆனால், ஞானவழியில் செல்வோர், மற்றும் கர்மயோகம் பழகுவோர் வேறுவிதமாகச் செயல்படுவார். அவர்கள், தன்னிலை, முன்னியிலிருந்து விலகி, படர்க்கையில் தீர்வைத்தேடுவர். தன்னிலையிலிந்து விலகி, தன்னை பாதிக்கமல் இருந்தால், எந்தவொரு கேள்விக்கும் பதில் எளிதில் கிட்டும். ஒருவருக்கு முன்றாவது கண் திறந்துவிட்டால், எல்லாமே ஒன்றுதான் எனத் தெளிந்துவிடும். அவர், எதனாலும் பாதிக்கப்படமாட்டார், மனதில் இயல்பு நிலையாம், அமைதியில் (பிரம்மம் என்றும் கூறுவர்) ஆழ்ந்திருப்பர், ஆனந்தித்திருப்பர்.

சரி, அப்போது என் ஈசனின் மூன்றாவது கண் அழிவைதரும் என்றார். இங்கு அழிவு என்பது, “நான்” என்ற எண்ணத்திற்கு. உலகில் உள்ள அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் “தான்” யார் என்ற விழிப்பு வந்துவிட்டால் என்ன ஆகும். பிறப்பு இருக்காது, எல்லா ஆத்துமாக்களும் அதனுடைய மூலத்தை அடைந்துவிடும், உலகம் உயிரற்றதாகும், அதாவது அழிந்துபோயிருக்கும்.

மரணம் ஆனந்தம்

sudarsun — Wed, 15 Jul 2009 11:07:56 +0000

மரணம் ஆனந்தம்;
மரணம் ஸ்தூல உடலுக்குத்தான்,
மரணம் ஆன்மாவிற்கில்லை;
நான் ஆன்மா;
நான் அருவம்;
நானே எங்கும் நிறைந்திருக்கிறேன்;
நானே எல்லாவும்;
எல்லாவும் நானே!

Lord Shiva, The Terminator

sudarsun — Thu, 17 Jul 2008 17:41:03 +0000

In hindu religion, there are there primary Gods, Brahma the creator; Vishnu the protector; Shiva the terminator. Ofcourse there are humpty number of add-0n Gods who are somehow related to the primary ones like wife, son, sister, brother, onnu-vitta periyappa, mama, machan, etc. Brahma used to have temples for people to worship in the very olden days (I dont know which yeon it is!). Vishnu is otherwise called Mayan (the illusionist!). As per someone’s philosophy, life is an illusion and one should know the way out of it which we call the Salvation. May be since Vishnu is the protector of illustionary world, he is called Mayan.

Coming to our hero. Lord Shiva is a very romantic God. The entire kamasutra is based on how Shiva made love with his wife Parvati. Shiva is the almighthy who serves as the root for all the other Gods. Shiva is generally told to be a tougher God to impress and get our desires gratified. Shiva is also the terminator of life. In other words, Shiva is the salvager to give us Salvation; the greatest help in life.

Saints and Devils are treated equal by Shiva, afterall who ever lives in this world and worlds above should find their destiny at the foot of Lord Shiva. The deed termination should not be taken literally. Shiva is not the terminator of existor, he is the terminator of existance. There is a general saying that Sleep is temporary death and Death is permanent Sleep. This funny phrase has lot of indepth meaning in it. When you decode it, you would find that life is just a dream. One should understand it and wake up. Death is just a begining – this is another popular phrase. There is no real need to get scared about death. Infact it leads back to our original home which is the supremacy, the ultimatum. We are just threads spawned our of the supremo to satisify our desires. Till the desires are satisfied, the threads are in the running state. Even if the thread is terminated physically due to aging or faults, the thread is respawned by the supremo. After the supreme, Lord Shiva is very generous.

Buddha said desire is the root of all miseries. One who does not have any desire will return back home faster. That’s is all it means. One who develops more desires, will have to run longer in the thread pool where contention for resources is always natural. When you see other threads, they might appear different but eventually spawned from the ONE, the supremacy, Lord Shiva. So, there should be no point in fighting with others (in fact others are variants of you incidently!). It is like fighting to your own self.

One fine day, one should realize the purpose of this living and try to go over it. There are many co-existers in this world who had done it successfully. Buddha is one of them. Self-realization is what it is all about.

Randomness

sudarsun — Thu, 17 Jul 2008 17:31:18 +0000

Lately, I was wondering how to generate random numbers without
seeding. Oh man, I could not think of randomness with a random seeding.
Now, I am realizing that random numbers cannot be generated without the
impregnation of a random entity. Generally we use the the current time
(in seconds) for the seeing purpose.

Ok, does the above mean
something else in real life ? Does it mean that there is nothing called
randomness ? Does it mean that anything and everything can be described
by a Generative model (A Generative model tries to establish the entire
distribution based only on the parameters that generate the
distribution; for example words generate documents and topics generate
words ) ? I remember hearing something about chaos theory which
dictates that behind any chaos, there exists a pattern. So, is our life
like a flowchart with the next steps hidden ? Are we calling this
flowchart the fate of life ?

Are we calling people who have
realized these patterns of life as Gods ? What are the ways to learn
these patterns by oneself ? Can one learn and accept his own pattern of
life ? Are we calling this learning process as the salvation ? If there
exists a generator function behind everylife, who decides on the
generator function ? Can one decide his own generator ? Do we call this
as winning one’s fate ?

If every life is like a flowchart, what
is the beginning and what is the end ? Will we have recursions and
loops in the flowchart ? Are we calling every loop in the flowchart as
one life ? If so, does one exist across multiple births and deaths ? If
so, who is that one ? If we agree on the loops, does the generator
function maximize or minimize our stay in this world ? What is the loop
termination condition? Is that a likelihood? How are we deciding the
likelihood of life? Are we comparing the actual living and ideal living
? What is ideal living ? Is Ideal living a process of learning and
accepting the generator function ? Will one stay quiet if the generator
function is learnt and accepted ? Can the generator function be also
called the destiny ? Does it mean if one knows the destiny, he becomes
quiet ? May be..

Ok, If living in the world is not the ideal
living, should we call this world as a punishment bench ?
Optimistically, shall we call it a training centre ? What is the real
purpose of this generator function ? From the above I can understand
that I am responsible for my own re-birth. Can there be no re-births at
all ? If the reason for re-birth is me, what is the reason for my first
birth ? Moreover, why was many first births (meaning many parallel
co-existed souls) ? And when all the loops of all the souls are ended,
what is next ? Is that the real doom’s day ? Am I going beyond the
scope of what I am ? Is my generator function designed to make me ask
these questions? May be..